Terecht of niet Terecht, dat is de Vraag

Voetbal is een spelletje waarbij tweeëntwintig man tegen een bal aanschoppen in de hoop dat hij in een soort bushokje met een net terecht komt. Om het wat interessanter te maken, zijn er twee van dit soort bushokjes en zijn de spelers verdeeld in twee elftallen, die elk in een ander hokje moeten schieten. De winnaar is het elftal wat dat het meest lukt. Stel nu dat je een elftal hebt dat graag wil winnen, dan is hun doel dus zorgen dat ze meer scoren dan de tegenstander. Dit kan je opdelen in een tweetal hoofdtaken om tot dit doel, het winnen van de wedstrijd, te komen:
1. Zelf zo veel mogelijk doelpunten maken.
2. Ervoor zorgen dat de tegenstander zo min mogelijk doelpunten maakt.
Dit kan je natuurlijk heel ver door uitsplitsen, maar ik wil me beperken tot een enkele splitsing van de eerste taak. Hoe moet je ervoor zorgen dat je zelf zo veel mogelijk doelpunten maakt? Heel erg simpel genomen kunnen we die taak uitsplitsen tot:
1a. Zo veel mogelijk kansen creëren
1b. Zo veel mogelijk kansen benutten
Omdat je daarbij ook nog met mentale aspecten te maken hebt (voetballers zijn soms net mensen), kan je dus zeggen dat de ploeg weet uit te voeren, het ook verdient om te winnen.

Klinkt allemaal heel simpel? Toch is dat lang niet altijd het geval. Laten we eerst even wat dieper ingaan op de consequenties. Een trainer moet er dus voor zorgen dat zijn elftal een zo goed mogelijke balans vindt tussen bovengenoemde deeltaken. Als hij elf spelers de wei instuurt die allemaal geweldig goed kansen kunnen benutten, maar voor de rest zwakke voetballers zijn, dan gaat hij het toch moeilijk krijgen. Om dezelfde reden stel je ook geen elf verdedigers of elf opbouwende spelers op. Tot zover heb ik volgens mij alleen maar logische dingen gezegd en ik neem aan dat iedereen dit kan begrijpen. Hoe komt het dan dat er zoveel mensen lijken te zijn die maar dit maar niet lijken te begrijpen? Hoe vaak hoor je niet een zin als “Wij creëerden veel meer kansen, dus eigenlijk zouden wij het verdiend hebben om te winnen.”? Nee! Nee! Nee! Nee! Er staat nergens in ook maar welke voetbalreglementen iets over dat de ploeg die de meeste kansen creëert de winnaar is. Het gaat om het maken van doelpunten. Als ploeg A tien kansen creëert en één keer scoort en ploeg B creëert drie kansen en scoort daaruit twee keer, dan is ploeg B de enige terechte winnaar. Dan had ploeg A maar moeten zorgen dat ze een spits hebben rondlopen die wel wat kan.

Is de ploeg met de meeste doelpunten dan altijd de terechte winnaar? Nee, zo werkt het natuurlijk ook weer niet. Als de scheidsrechter een verkeerde beslissing neemt, waardoor een doelpunt wordt afgekeurd terwijl het wel een doelpunt was, of andersom, dan kan je spreken van onterecht winnen of verliezen. Helemaal interessant wordt het wanneer een combinatie van dit soort factoren in dezelfde wedstrijd spelen. Dit kan dan namelijk leiden tot ingewikkelde discussies. Neem nu bijvoorbeeld de deze week gespeelde wedstrijd Rusland-Engeland.

Engeland stond met 0-1 voor en de logistiek medewerker van de Engelse voetbalbond kon alvast op internet gaan kijken waar de goedkope vliegtuigtickets naar de Alpen te koop waren. Rusland weigerde zich echter gewonnen te geven en de mannen van Meneer Hiddink stortten aanval na aanval uit over de Engelsen, overigens zonder tot scoren te komen. De wedstrijd kantelde echter toen de Spaanse scheidsrechter Medina Cantalejo besloot om een penalty toe te kennen aan een overtreding die buiten de zestien werd begaan. De penalty werd benut, Rusland bleef aanvallen, scoorde nog een keer en het wanhoopsoffensiefje van Engeland zette geen zoden meer aan de dijk: 2-1 de einduitslag en donkere wolken pakten zich samen boven de bakermat van het voetbal. De Engelse pers was massaal van mening dat de overwinning van de Russen niet terecht was, omdat de penalty waaruit het eerste doelpunt kwam, geen penalty was. Hier kan je flink over discussiëren.

Een belangrijk aspect is dat je nooit weet hoe een wedstrijd zich ontwikkeld zou hebben als de scheidsrechter geen penalty maar een vrije trap zou hebben gegeven. Zou de vrije trap erin gegaan zijn? Zat de mentale klap van deze penalty nog altijd in de hoofden van de Engelsen en gaf het de Russen meer motivatie wat een oorzak was van het tweede doelpunt? Hoe zouden de spelers gespeeld hebben als het de laatste tien minuten 1-1 zou hebben gestaan in plaats van 2-1? We zullen het nooit weten en dus gaan we daar nu niet op in.

Je kan stellen dat de aanvalsdrift van de Russen werd beloond met de penalty en dat zij terecht de winnaar waren omdat zij veel aanvallender speelden. Dan maak je eigenlijk weer de klassieke fout door te denken dat je door het creëren van kansen een terechtere winnaar zou zijn.Dit is echter slechts een deel van het spelletje en als je het aspect ‘kansen benutten’ niet beheerst, is het niet terecht om aanspraak te maken op de overwinning. Wat dat betreft geef ik de Engelse pers hier gelijk. Deze discutabele beslissing van Cantalejo had een te grote invloed op de uitslag en een 1-1 had een terechter resultaat geweest.

Tot slot dient wel vermeld te worden dat de Engelsen het zichzelf aanzienlijk makkelijker gemaakt zouden hebben als ze veel beter hadden gespeeld. Als ze zelf veel meer aangevallen zouden hebben, zou de marge misschien groter zijn geweest dan die ene en als ze hun verdediging beter op orde hadden, was die penalty er ook misschien ook nooit gekomen. Maar daarvoor is het nu te laat en Engeland is afhankelijk geworden van de resultaten van de andere landen in hun poule.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s