La Vuelta 2007

logo-vuelta.gifInmiddels zijn we ruim een week op weg in de grootste wielerronde van Spanje, La Vuelta. Ondanks dat ik mezelf geen echte wielerkenner wil noemen, maar de ronde wel enigszins volg, kan ik het niet laten om op deze blog een kort overzicht te geven van hetgeen daar op het Iberisch schiereiland gebeurt. Opvallend overigens dat ook de wielerfanaten onder de schrijvers en/of de Spanjaarden op deze blog deze ronde, en eventueel commentaar daarop, aan zich voorbij laten gaan.

Spanje is volgens mij – ondanks “Operacion Puerto” (een naam die na de dood van de voetballer met bijna dezelfde naam in ieder geval voor mij wel een zure smaak heeft) – nog steeds wielergek. Ook elders in Europa wordt er nog menige live-uitzending aan gewijd, al liet de NOS het gisteren behoorlijk afweten en kregen we de finale niet rechtstreeks te zien. Die werd later alsnog integraal uitgezonden. Het WK turnen kreeg bij de NOS de voorkeur, hetgeen ook misschien iets zegt over de waarde die aan de ronde wordt gehecht……

Maar goed, voordat ik te veel uitwijdt over bijzaken, ter zake. Zoals gebruikelijk in elk van de drie grote rondes (naast de Vuelta natuurlijk de Tour en de Giro) is ook de eerste week van deze ronde een week voor de sprinters. Al blijven met name de kleinere ploegen, in dit geval de Spaanse, het proberen om ‘hun’ etappezege te pakken. In tegenstelling tot de Tour begon de Vuelta niet met een tijdrit/proloog, maar ging het meteen van “dik hout zaagt men planken” voor de sprinters. Bennati (Lampre) was de eerste winnaar en drager van het “Amarillo”. De strijd barstte in de dagen erna pas echt los met Spaanse Oscar als grote winnaar. Hij spande de kroon met drie overwinningen in 7 etappes, waarvan er 6 in een sprint eindigden.

Vele sprinterskannonnen hebben zich aan de start gemeld, maar Freire (Rabobank) heeft tot op heden het meeste van zich laten zien op sprintgebied. Andere overwinningen waren er, naast Bennati, voor Zabel (Milram) en Bettine (Quickstep). Naar eigen zeggen rijdt Oscar zich warm voor het WK en zal hij – als zo vaak in een grote ronde – ook deze ronde niet uitrijden om zich te sparen en te kunnen vlammen in Stuttgart. Dat ook de 5e etappe in een duel der sprinters eindigde was overigens wel enigszins verrassend, gezien de bult van de 2e categorie op 50 km van de aankomst. Dit was vooral zuur voor Karsten Kroon (CSC), die de hele dag in de aanval had gereden en pas enkele kilometers voor de finish werd achterhaald. Uiteindelijk moest de Nederlander genoegen nemen met een 94e plek op 2.25 van Freire.

Een dag eerder had de Rus Efimkin van Caisse d’Epargne zich in het “Amarillo”, oftewel het goud, gereden. De Rus had de lokale favoriet Sastre (CSC) en de overige kandidaten voor de eindzege, zoals Mentsjov (Rabobank), Evans (Predictor-Lotto) en outsiders als Devolder (Discorvery) en Pereiro Sio (Caisse d’Epargne, die nog steeds niet weet of hij nou 1e of 2e is geworden in de Tour van 2006), op meer dan een minuut gereden.

Het Amarillo rond de schouders van Efimkin heeft echter ook niet al te lang geduurd. Dit weekend is het echte grote werk begonnen en hebben de mannen zich van de jongens gescheiden. Eerst was er zaterdag een tijdrit over 52 km. Deze eindigde – voor mij verassend – in een overwinning voor de Duitser Grabsch van Gerolsteiner, voor Bodrogi (Crédit Agricole) en Devolder. Deze laatste pakte daarmee ook de leiderstrui en liet Mentsjov achter zich.

De Rus van Rabobank liet zondag echter zien dat deze ronde hem ligt en hij als één van de grote favorieten gezien moet worden voor de eindzege. Hij won reeds in 2005, toen de Spanjaard Heras uit de verboden snoeppot wat snoepjes had gepakt. Mentsjov liet zijn medevluchter en klimgeit Piepoli (Saunier Duval) winnen, maar hield in de slotklim van de etappe van zondag alle medefavorieten (ruim) achter zich. Bovendien reed hij Devolder – die gedurende de tijdrit zaterdag mogelijk teveel van zichzelf had geeist – op bijna 5 minuten en daarmee uit het Amarillo. Ook de andere favorieten moesten de Rus laten gaan. Sastre, die zaterdag tijdens de tijdrit ook al bijna 3 minuten op hem had verloren, eindigde op 18 seconden en hield de schade beperkt. De Australiër Evans eindigde samen met Efimkin op iets meer dan 1 minuut. Efimkin staat nu achter Mentsjov tweede op 2.01 en mag nu waarschijnlijk voor eigen kans gaan omdat zijn kopman Perreiro Sio heeft opgegeven, gevolgd door Evans op 2.27 en Sastre op 3.02. De Belg Devolder zakte naar de zesde plaats op 4.28.

Ik ben benieuwd wie Mentsjov nog gaat pakken de komende twee weken. Twee weken in het Amarillo is een zware last voor de Rust. Bovendien kan hij nu ook niet echt leunen op een ervaren en sterke ploeg (a la Indurain en Armstrong). Hij moet het doen met mannen als Ardila, Horillo, talent Eltink, Posthuma en De Maar. Mannen die (nog) niet goed genoeg bevonden worden voor de Tour en het daarom in deze ronde mogen proberen. Dat biedt mogelijkheden voor de concurrenten en ik zou ze daarom adviseren om de Rabobank-equipe kapot te rijden. Mogelijk dat dit door een pact lukt, want als eenlingen lijken ze tekort te schieten. Ook valt natuurlijk niet uit te sluiten dat de Rus zelf nog een zwakke dag heeft, want tegenwoordig heeft bijna elke renner wel 1 of meerdere zwakke dagen in een grote ronde. Of dit nu door de dope komt (Landis in de Tour van 2006, Vino in 2007) of door een gebrek aan kwaliteit.

De etappe van vandaag zal laten zien hoe de vlag ervoor hangt bij Mentsjov en zijn concurrenten, aangezien er weer de nodige bergen moeten worden beklommen…..

Advertenties

9 thoughts on “La Vuelta 2007

  1. Ik denk sowieso dat Mentsjov het nog moeilijk gaat krijgen. Ik krijg altijd het idee dat hij in zijn hoofd niet echt een winnaar is en zichzelf daarmee dikwijls tekort doet.
    Je zag het ook weer mooi in de Tour. Zodra duidelijk was dat hij geen echte kanshebber meer was voor de eindoverwinning schikte hij zich netjes in de rol van knecht. Dat is misschien dan wel bewonderenswaardig maar niet echt het teken van een winnar. Vervolgens gaat hij dan als knecht een hele tijd beulswerk verrichten voor Rasmussen maar zodra hij dat dan een tijdje heeft gedaan stort die compleet in. Hij staat dan van het ene op het andere moment compleet stil en wordt vervolgens op bijna een half uur binnen komen. Een echte winnaar zou zich volgens mij ten eerste niet zo snel schikken in een knechtenrol en ten tweede overkomt het een echte winnaar ook niet zo snel dat hij zo maar even op een half uur wordt gereden. De potentiële winnaar houdt dan nog altijd de schade beperkt.

    Voordeel voor Denis is natuurlijk wel dat de concurrentie ook niet bijster groot is en problemen heeft met winnen. Evans en Sastre hadden hun seizoen afgestemd op de Tour en hebben dus grotendeels hun kruit al verschoten. Die Jefimkin ken ik niet goed genoeg maar hij lijkt me nog iets te onervaren om tot aan het einde van deze ronde mee te gaan doen voor de prijzen. wat blijft er dan nog over zou je zeggen? een one-day Spanjaard wellicht (zoals enkele jaren geleden Aitor Gonzalez) of misschien toch nog een verdwaalde Italiaan? Wie het weet mag het zeggen. Zelf dicht ik Denis echt wel kansen toe bij gebrek aan een duidelijk sterkere renner in deze ronde, maar zie ik het gevaar nog wel degelijk op de loer liggen. Bij het gevaar denk ik dan vooral aan de volgende namen:Karpets en Sanchez Gonzalez (Samuel).

    We zullen moeten afwachten of Rabo op deze manier wellicht alsnog zijn grote rondezege pakt. Ik denk dat iedereen het de geplaagde ploeg van Erik ten volle gunt!

  2. Gelukkig, toch nog een reactie van een kenner.

    Voor jou info Roog; Samuel Sanchez is inderdaad een kandidaat, hij staat 7de op 4.42, Karpets staat inmiddels op bijna 5 minuten 8ste. Sanchez kwam gisteren binnen in het groepje met Efimkin (en Beltran, misschien heeft hij nog een verassing in petto), Karpets in het groepje van Evans.

    Intussen kan ik melden dat Oscar – in tegenstelling tot eerdere berichten dat hij donderdag zou afstappen – het nu al voor gezien heeft gehouden. Hij is niet gestart vandaag.

    De etappe van vandaag is inmiddels begonnen aan de finale. Er rijdt een redelijke goede groep vooruit op iets minder dan 4 minuten. Mentsjov wordt in de grote groep ondersteund door Ardila en Eltink (een mogelijk Nederlandse berggeit voor de toekomst, al betwijfel ik of hij het echte klimmerswerk aankan). In de groep bekende namen als Cunego (Lampre), Bettini (de wereldkampioen van Quickstep), Aerts (Predictor Lotto), Guerini (T-mobile) en ook de Nederlander Stef Clement (in Franse dienst bij Bouygues Telecom). Best geklasseerde renner in het klassement is Van Goolen (Discovery), 19de op 9.15. Opvallend is dan toch dat er geen Rabo-renner mee is in de kopgroep.

  3. Tja, waar ik vroeger tijdens mijn school- en studietijd uren lang voor de tv zat om een bergetappe te kijken, laat het wielrennen me tegenwoordig volkomen koud (los van het feit dat ik inmiddels al jaren “volwassen” ben en “werk” waardoor het tv kijken sowieso logistiek niet meer gaat).

    Vroeger kon je nog geboeid kijken naar de boeiende gevechten van mannen als Lemond, Fignon, Delgado en later Bugno, Zulle, Rominger, Chiapucci, Indurain. Het dijperk Armstrong maakte daar een einde aan en de Tour werd voorspelbaar en saai (ik was sowieso nooit echt van de eendagswedstrijden, vond alleen de grote ronden leuk).

    Toen Lance stopte leek het weer interessant te gaan worden, maar daar kwam snel een einde aan met al die dopingsperikelen. Waarom zou je nog emotioneel investeren in een wedstrijd waarvan alle favorieten een paar weken van te voren vaan deelname worden uitgesloten (“Operacion Puerto” met Ulrich, Basso en anderen)? Of waarvan de uiteindelijk winnaar gediskwalificeerd wordt vanwege dopinggebruik (Heras in de Vuelta en zo’n Italiaantje in de Giro?)? Of als de winnaar meer dan een jaar na dat nog steeds niet helemaal vast staat (Landis/Pereiro)? Om maar over de afgelopen Tour (Vino en Rasmussen) niet te beginnen.

    Dus nee, ik kan me niet echt meer interesseren voor het fietsen.

    En daarbij komt nog dat de Vuelta op een zeer ongelukkige tijd van het jaar gereden wordt, net als al het voetbal weer begint. Daar vestig ik dan liever al mijn aandacht op.

  4. Beste Alberto,

    Jaja, ik zie tekenen van ouderdom. Vroeger was alles beter….. Dat heb ik ook met bepaalde dingen, zoals het voetbal (’74, ’78, ’88 en specifiek Ajax, ’71-’73 en natuurlijk meer recent ’95).

    Als ik het goed begrijp ben jij van mening dat het wielrennen vroeger kennelijk nog zonder doping was, maar volgens mij vielen de renners ook toen al met hartstilstanden van de fiets (zie Tommy Simpson eind jaren 60 op de Mont Ventoux en later onze eigen Bertje Oosterbosch, al zijn volgens mij beide gevallen nooit met zekerheid aan doping gerelateerd, maar ik ben daar niet zeker van). Ook waren er behoorlijke schandalen zoals Thurau, Thevenet, Van Impe. Ook onze eigen Joop kwam niet geheel ongeschonden uit de dopingstrijd en de heer Winnen heeft ook openlijk aangegeven dat hij wel eens wat van die verboden middelen heeft gesnoept. Zie verder ook Ducrot (geen held, meer anti-held, nu wel commentator bij de NOS) en niet te vergeten de schandalen rond de heer GJ Theunisse en de hele PDM-affaire (waar volgens mij ook ene Delgado rondreed ooit).

    Kortom, ook vroeger was het al een en al doping, alleen konden ze het toen nog niet zo goed terugvinden bij iederreen. En zo zal het altijd blijven gaan. Middelen ontwikkelen en slikken, die nog niet opgespoord kunnen worden. Als dat op een bepaald moment wel kan, dan vindt men wel weer iets nieuws uit……

  5. Aha zie hier de aloude dopingdiscussie is ondertussen ook doorgedrongen op sportvisie. We hebben het hier al zo vaak over gehad maar mijn mening is en blijft nog steeds dat het de mensen volgens mij geen ene zak uitmaakt of die wielrenners nu met 30 km/u een berg oprijden of met 35 km/u. Dat zie je namelijk helemaal niet op de tv. Het mooie aan wielrennen is als de een wielrenner de ander eraf rijdt omdat hij gewoon beter of sterker is en niet omdat hij zich beter dopingmiddelen kan veroorloven. Bij sporten waar de records zijn gerelateerd aan tijd (bijvoorbeeld atletiek) kan ik me beter voorstellen waarom de atleten doping nemen. Je wilt immers steeds sneller kunne rennen en grenzen verleggen. Bij wielrennen is dat mijns inziens niet aan de orde. Je wilt gewoon winnen en dat is wat uiteindelijk ook telt en in de geschiedenisboekjes wordt vastgelegd. Of daar dan wel of geen doping voor nodig is, weet ik niet. Ik ben zelf tegen.

    Overigens ben ik het eens met het betoog van Harm.
    Ook vroeger werd er zeer veel geslikt, maar was het allemaal iets meer geaccepteerd. Perico zat natuurlijk onder de dope toen hij de tour won in 1988 en ook de Indurator zal niet alleen op een bruine boterham 5 maal de tour hebben gewonnen. Het argument “emotioneel niet willen investeren” kan ik me wel iets bij voorstellen maar het blijft een machtige kijksport. Ik blijf het dus toch wel enigszins volgen!

  6. Ik denk dat het een combinatie van factoren is geweest, wat mij heeft doen afknappen op het wielrennen:

    Waar ik vroeger inderdaad voor de buis kroop om een berg etappe van begin tot eind te kijken, kan dat nu niet meer. De beelden achteraf in “de avondetappe” zien, als je de uitslag toch al weet, heeft toch een stuk minder charme. De overgang van live beelden naar hoogtepunten viel ook grotendeels samen met de periode Armstrong. De daarbij horende voorspelbaarheid maakte me ook minder happig om ’s avonds naar Mart Smeets te gaan kijken (naar Mart Smeets kijken is sowieso geen pretje).

    Uiteraard ga ik er niet van uit dat er vroeger wel schoon gereden werd (al was ik toen waarschijnlijk wel zo naïef), zie ook alle recente bekentenissen van de oud-Telekommers. Wat mij stoort is de complete willekeur en hypocrisie waarmee de doping al jaren wordt aangepakt. Zo’n Virenque, die niet alleen zijn ploegmaats gigantisch naait door zelf nooit te bekennen, maar daarna weer tot held van het Franse wielrennen wordt uitgeroepen. Het geval Landis. “Operacion Puerto” die de Tour, de eerste na Armstrong en daardoor de meest interessante in jaren, een paar weken voor aanvang van alle favorieten berooft. Vino die aan bloedtransfusies doet, terwijl hij vlak daarvoor nog keiharde uitspraken gedaan had tegen renners die zich “dope-ten”.

    Ik kan gewoon minder goed meeleven met zo’n wedstrijd als er elk jaar weer nieuw blik “onbekende” renners ineens om de prijzen strijdt, omdat de “oude” favorieten allemaal uit koers genomen zijn of ineens “schoon” zijn en daardoor veel minder presteren.

    En dan het hele circus er om heen, pers, ploegleiders, wedstrijdorganisaties, die al jaren roepen dat de sport schoon moet worden. Maar je maakt mij niet wijs dat doping op zo’n grote en georganiseerde wijze onopgemerkt plaats vindt onder de neus van diezelfde pers en ploegleiders. En dan altijd weer zo geschokt en verrast reageren als iemand betrapt wordt.

    Daarom ben ik een beetje afgeknapt. En dat vind ik op zich best wel jammer, want ik heb vroeger echt wel genoten van de Tour (met die van ’89misschien wel als hoogtepunt: Delgado, Fignon, Lemond en Breukink op het top van hun kunnen).

    (PS: de gouden trui in de Ronde van Spanje -poging om een beetje eigen identiteit te creëren en zich van de Tour te onderscheiden- is de “Jersey Oro” in het Spaans. Het Amarillo behoort tot het verleden)

  7. Maar beste D v DR heb je dan niet ook weer het gevoel dat hij deze tour gewoon had kunnen winnen als die mentaal wat sterker zou zijn?
    Ik bedoel, Sastre is al jarenlang een waterdrager en wint ineens wel de Tour (schoon…?!) terwijl ik zelf toch denk dat het motortje van Denis groter is dan die van Sastre. En Cadel Evans is toch ook niet direct een dikke vette winnaar of een renner waarvan je nu steil achterover slaat.
    Ik bedoel maar te zeggen, het is zonder twijfel een goede prestatie van Denis die podiumplek in de Tour na doping van Kohl, maar je houdt altijd het gevoel dat er veel meer in zit bij die man…

    Volgend jaar dan misschien?

  8. Beste Roog ja ik kan wel met jou gedachte ver mee gaan.Toch Denis is ook een mens en kan natuurlijk denken jee wat rijden die knoert hart en dan zakt je moed in beetje in de benen, denk ik dan.Dan komt hij toch weer terug.
    En dat vind ik zo knap.
    Voor mij blijft hij een kanjer.
    vr gr Dieny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s