FC Spanje

Gisteren won Spanje een vriendschappelijke uitwedstrijd bij de regerende Europese kampioen, met een winnend doelpunt in blessuretijd en na twee keer van een achterstand terug te zijn gekomen.

Toch zal het hart van de Spaanse voetbalfan niet veel sneller hebben geklopt door deze uitslag en niet alleen omdat Griekenland waarschijnlijk de minst aansprekende Europees Kampioen aller tijden is. Ook niet omdat het spel allerminst goed was, de verdediging wankelde en alleen Silva en Iniesta boven de middelmatigheid uit wisten te stijgen.

Feit is dat de Spaanse voetbalfan weinig interesse heeft voor de nationale team als er geen EK of WK gaande is. De meeste aandacht gaat altijd uit naar de eigen clubteam, zeker zo vlak voor het begin van een nieuw seizoen. Men wil de nieuwe (dure) aankopen aan het werk zien en zit niet echt te wachten op een oefenpot waar niets op het spel staat en die door de spelers met tegenzin wordt afgewerkt.

De spelers hebben immers ook schuld. De oefenwedstrijden zien ze vaak als een plicht. Zo ontstond er vorig jaar rond deze tijd nog een relletje omdat een paar spelers van Barcelona zich voor een oefeninterland af hadden gemeld met een blessure, terwijl ze een paar dagen later gewoon in het veld stonden tijdens de Spaanse Supercup. Als de spelers al de indruk wekken dat het nationale team op de tweede plaats komt, na de club, dan volgen de supporters al snel vanzelf.

De wens om het nationale team als FC Spanje te zien om zo interesse bij de man op straat te wekken, komt voorlopig dus niet uit. Ook niet na winst in het huis van de Europees Kampioen.

Advertenties

2 thoughts on “FC Spanje

  1. Misschien zou het ook helpen als FC Spanje een keer een grote titel zou winnen. Al jaren lang zeer goede spelers tot de beschikking van de bondscoach, maar enige samenhang en/of visie is zelden tot nooit te ontdekken.

    Want zoals een bekend gezegde luidt: Everybody loves a winning team!!

  2. Inderdaad, Aad. Het twee-jaarllijks ritueel waarbij iedereen voor elk toernooi Spanje tot favoriet praat en vervolgens lijdzaam moet toezien hoe de ploeg teleurstellend afscheid neemt in de kwartfinales of eerder, zorgt er ook voor dat men een beetje onverschillig wordt.

    Een schril contrast met het enthousiasme wat heerst voor de nationale basketbalploeg, maar ja, die zijn dan ook regerend wereldkampioen. Hierover binnenkort meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s