Golazo: football/soccer expression referring to an awesomely amazing goal.
Pedro Leon brengt Getafe op voorsprong bij Malaga:
Maar Malaga wint uiteindelijk door goal in blessuretijd van het Beest:
Eerste goal van Iñigo Martinez in de Primera Division mag er zijn:
De eerste goal van Llorente in diezelfde wedstrijd mocht er ook zijn.
Higuain scoorde een hattrick bij Espanyol. Zijn tweede zat er lekker in [spoel door naar 1:00]:
Javi Martinez voor Athletic Bilbao in de thuiswedstrijd tegen Almeria van afgelopen weekend.
In het kader van “beter goed gejat dan slecht verzonnen” hier een post die ik op vele andere blogs gezien hebt. Het idee is dat je in de statistieken van je site kijkt naar via welke zoektermen men op je site terecht komt en de mogelijk vragen die daar gesteld worden probeert te antwoorden. Dit levert aan de ene kant makkelijke content op, plus de mensen die in de toekomst dezelfde vragen hebben, kunnen nu daadwerkelijk antwoord krijgen.
Hier dan een handgreep uit de zoektermen van de afgelopen 30 dagen.
Beste verdediger ter wereld
Hoog op de lijst zoektermen staat de vraag naar wie de beste verdediger(s) ter wereld is (zijn). Tja, daar zijn meerdere antwoorden op mogelijk. De UEFA riep John Terry uit tot verdediger van het jaar 2009 en in het team van het jaar stelt de UEFA Terry op in een achterhoede met Dani Alves, Carles Puyol en Patrice Evra. Persoonlijk vind ik Terry iemand die vooral goed is en het doen alsof die een hele goede verdediger is en zou ik hem niet in dat rijtje plaatsen.
Zelf zie ik Dani Alves als beste verdediger van het moment. Hij is de traditionele Braziliaanse back die in z’n eentje een hele vleugel kan bespelen. Het doet nog steeds pijn dat die nu bij Barcelona speelt, terwijl hij op het punt stond om voor Real Madrid te tekenen. Zonde.
Een andere kandidaat voor mij is Gerard Piqué, teamgenoot van Alves bij Barcelona. Niet alleen ijzersterk achterin, in een team wat vol op de aanval speelt, maar ook uitstekend aan de bal en in de opbouw. Niet voor niets heeft die in Spanje de bijnaam Piquenbauer verdiend. Hopelijk heeft Spanje veel plezier aan hem deze zomer in Zuid-Afrika.
Andere toppers vind ik: Vidic bij ManU (maar minder sterk aanvallend en aan de bal), Lucio bij Inter (maar verdedigen in Italië lijkt altijd makkelijker dan in Spanje en Engeland), Pepe bij Real Madrid (helaas vaak uit de roulatie vanwege schorsingen en nu een zware blessure) en Alex en Carvalho bij Chelsea.
Wie mis ik nog? Zie ik iemand over het hoofd? Laat het weten in de reacties.
Honkbal logo
De term “honkbal logo” komt ook een aantal keren voor in de statistieken. Hierbij neem ik aan dat het gaat om het logo van de Major League Baseball:
Het logo is de silhouet van een slagman in het wit op een blauw-rode achtergrond. Wikipedia heeft meer achtergrondinformatie. Het logo’s van de NBA bestaat, naar MLB voorbeeld, ook uit een witte silhouet op een blauw-rood achtergrond.
De aanvoerder van Atletico Madrid
Een paar bezoekers kwamen op de site o zoek nar de aanvoerder van Atletico Madrid. In Spanje (en volgens mij ook Italië) gaat over het algemeen de aanvoerdersband naar de speler die het langst bij een club zit of de meeste wedstrijden voor die club heeft gespeeld (dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nederland of Engeland waar de aanvoerder meestal benoemd wordt door de trainer). Bij Atletico Madrid is dat op dit moment Antonio López. Diego Frolan en Siamo Sabrosa zijn de vice-captains.
Tot zo ver deze eerste post naar aanleiding van de zoektermen van bezoekers van de site. Over een maandje ofzo meer, bij genoeg interessante termen.
Check mijn(!) lezerscolumn op vi.nl over de geweldige bloedvorm waar Leo Messi nu in verkeert (jammer dat ze bij vi.nl geen reacties toestaan).
Het gaat vooral om zijn twee opeenvolgende hattricks tegen Valencia en Zaragoza. Klik de linkjes om nogmaals te genieten van de galavoorstelling van de kleine Argentijn.
Rául González
De aanvoerder van Madrid is onlangs clubtopscorer aller tijden geworden en lijkt hard op weg om ook het clubrecord van meest gespeelde wedstrijden op zijn naam te gaan zetten. Het blijft daarom een opmerkelijk verhaal dat hij zijn eerste stappen in de jeugd van Atletico Madrid zette. Zijn jeugdelftal haalde zelfs de nationale pers toen ze kampioen werden met een positief doelsaldo van 100+ goals (55 van Rául zelf).
Toenmalig Atletico voorzitter Jesús Gil zag de jeugdopleiding echter alleen als een kostenpost die wegbezuinigd moest worden omdat de club in financiele nood verkeerde. Toen alle jeugdelftallen werden opgedoekt, vond Rául zijn heil bij de buren en de rest is, as they say, history.
En een doorn in het oog van menig Atletico-fan. Vooral omdat Rául er een gewoonte van maakt om beslissende goals te maken tegen de club uit zijn jeugd.
Bernd Schuster
Onlangs ontslagen als trainer van Real Madrid, de Duitser speelde bij diezelfde club van 1988 tot 1990. Hij was met ruzie weggegaan (een rode draad in zijn carriere) bij Barcelona en tekende uit wraak bij de Madrilenen die toen onder leiding van de Quinta del Buitre hoogtijdagen kenden.
Samen met spelers als Butragueno, Michel en Hugo Sanchez wint hij twee landstitels en de ploeg breekt het record van doelpunten in één seizoen (107).
Maar na twee seizoenen vertrekt hij, na veel geruzie met het bestuur. Hij tekent dan bij stadsgenoot Atletico, waar die 3 succesvolle jaren kent, met als hoogtepunt een goal in de gewonnen bekerfinale van 1992 tegen zijn vorige club in het Bernabeu stadion.
Rául interviewt Schuster, beiden toen bij Atletico
Hugo Sánchez
De Mexicaan tekende na veel interesse van meerdere Europese clubs in 1981 bij Ateltico. Aan het begin kende hij nog wat aanpassingsproblemen, maar al snel begon hij regelmatig te scoren. In 1985 werd hij topscorer van Spanje en werd hij overgenomen door Real Madrid. Daar maakte hij deel uit van de ploeg die 5 keer op rij landskampioen werd, won hij de UEFA Cup en de Spaanse beker. Met Madrid werd die nog vier keer Spaans topscorer en evenaarde hij het record van 38 goals in een seizoen.
Het bijzondere van Hugol is dat hij in de nadagen van zijn carriere nog ‘n jaartje bij Rayo Vallecano heeft gespeeld, wat hem volgens mij tot een van de weinige spelers maakt die bij de drie clubs uit de hoofdstad hebben gespeeld.
Santiago Solari
Solari maakte in de zomer van 1999 de overstap van River Plate naar Atletico Madrid. Dat zou het rampseizoen van Atletico worden, uiteindleijk eindigend in degradatie van de club naar de Segunda División.
Op aanbeveling van zijn neef Fernando Redondo maakte Solari toen de overstap naar Real Madrid. Daar werd hij een van de meest onderschatte spelers uit de Galactico-periode en een van mijn persoonlijke favorieten. Solari had de ondankbare taak om “de gaten op te vullen” die door Figo, Zidane, Roberto Carlos en vrienden werde gelaten. Hierdoor kreeg die weinig speeltijd, invallen als een van de galacticos niet kon spelen, of moest die vaak ver van zijn natuurljke positie spelen. Dit deed hij altijd goed en zonder te klagen, maar zorgde er volgens mij wel voor dat zijn kwaliteiten altijd ondergewaardeerd bleven. Jammer.
Op zoek naar meer speeltijd vertrok Solari vervolgens naar Inter Milan.
Miquel Soler
Een van de meest opvallende zaken uit de 20 jarige carriere van Soler is dat hij de enige speler is die niet alleen voor de twee grote clubs uit Madrid heeft gespeeld maar ook voor de twee grote clubs uit Barcelona. In Madrid speelde hij overigens maar twee seizoenen, een bij elke club. Met Atletico won hij de Copa del Rey.
Juan Eduardo Esnáider
Esnáider werd als grote belofte naar Real Madrid gehaald, nadat hij indruk gemaakt had tijdens het WK onder de 20 van 1991 in Portugal. Hij kreeg echter geen kansen bij de club en vertrok in 1993 op huurbasis naar Zaragoza, waar die opbloeide.
Zaragoza nam hem in 1994 definitief over. Onder meer dankzij zijn spel en goals won de club dat jaar de Europacup voor bekerwinnaars (Esnáider scoorde een goal in de finale, die vooral bekend staat vanwege de lob van Nayim).
Vanwege zijn goede spel besloot Real Madrid hem weer terug te halen, ook al kostte dat de club het dubbele van wat Zaragoza voor hem betaald had een jaar eerder.
Bij Madrid kon die echter weer niet imponeren en werd daarom het jaar daarop verkocht aan Atletico Madrid, wat zojuist de dubbel gewonnen had. Dat jaar werd die in Nederland vooral bekend door de Champions League confrontatie tegen Ajax en zijn gemiste strafschop (+ tweevoetige tackle op Witschge) tegen Van de Sar in “de Dani wedstrijd”.
Wegens ruzie met trainer Radomir Antic, vertrok Esnáider na één seizoen alweer bij Atletico.
Jose Antonio Reyes
De laatste grote naam die de overstap tussen de beide hoofdstedelijke clubs heeft gemaakt. Als talentvolle jongeling door Arsene Wenger naar Arsenal gehaald, kon Reyes toch niet aarden in Londen. Bovendien werden er vraagtekens gezet bij zijn instelling en professionaliteit.
In de zomer van 2006 werd hij, in ruil voor Julio Baptista, verhuurd aan Real Madrid. Daar werd zijn gebrek aan inzet opnieuw aan de kaak gesteld en moest hij genoegen nemen met een hele kleine rol in het systeem van coach Fabio Capello. Op de valreep bleek hij toch van groot belang voor de club door twee keer te scoren tijdens de laatste speeldag, waarin Real Madrid een 0-1 achterstand wist om te buigen in een 3-1 overwinning om landskampioen te worden.
Dat maakte de teleurstelling van de rest van het seizoen echter niet goed en Madrid besloot de optie tot koop niet uit te oefenen. Reyes weigerde echter terug te keren naar Engeland (waar Arsene waarschijnlijk ook niet echt meer op hem zat te wachten) en dwong een transfer naar Ateltico Madrid af.
Daar wist die echter weer geen potten te breken. In 26 wedstrijden voor de club, maakte hij geen enkel doelpunt. Zijn teleurstellend optreden maakten hem overbodig in Madrid en tegenwoordig komt die (weer op huurbasis) uit voor Benfica.
Jose Manuel Jurado
Speler uit de jeugd van Real Madrid, zag doorgroei naar het 1e team geblokkeerd door de Galacticos en vertrok daarom naar Atletico. Kon het daar niet helemaal maken en is nu door de club uitgeleend aan Real Malorca.
Mista
Lievelingetje van rafa Benitez toen hij jeugdtrainer was bij Real Madrid, haalde daar echter nooit het eerste elftal van de galacticos. Kende een goede periode bij Valencia (onder Benitez!) , wat hem een transfer opleverde naar Atletico Madrid. Na een redelijk eerste seizoen, kwam hij in zijn tweede jaar nauwelijks aan spelen toe en vertok daarom na twee seizoenen naar Deportivo.
Pedro Jaro
De huidige keeperstrainer van Rel Madrid was lange tijd de nummer 2 van de club, achter Paco Buyo, maar sloot op 34-jarige leeftijd zijn carriere af bij Atletico Madrid.
Zo uit mijn hoofd (en met hulp van Wikipedia), zijn dit de belangrijkste namen die ik kon bedenken. Of weet iemand nog een speler die ik over het hoofd heb gezien?
