The FCF: Manchester United 2-3 Real Madrid (1999-2000)

Link

Rob Smyth looks back at the sensational Champions League quarter-final that changed Sir Alex Ferguson’s managerial philosophy forever.

In tegenstelling tot twee jaar later, toen Raul en Ronaldo korte metten maakten met Manchester United, was Real Madrid de zware underdog toen het in 2000 in de kwartfinale van Champions League tegen de Mancunians lootte.

Rob Smyth, journalist van o.a. The Guardian, kijkt terug naar die ontmoeting en in het bijzonder de terugwedstrijd op Old Trafford (bekend van het truukje van Redondo) en de invloed die het had op het ontstaan van de Galacticos en de spelopvattingen van Alex Ferguson.

[The FCF: Manchester United 2-3 Real Madrid (1999-2000)]

Golazos in Spanje afgelopen weekend

Golazo: football/soccer expression referring to an awesomely amazing goal.

Pedro Leon brengt Getafe op voorsprong bij Malaga:

Maar Malaga wint uiteindelijk door goal in blessuretijd van het Beest:

Eerste goal van Iñigo Martinez in de Primera Division mag er zijn:

De eerste goal van Llorente in diezelfde wedstrijd mocht er ook zijn.

Higuain scoorde een hattrick bij Espanyol. Zijn tweede zat er lekker in [spoel door naar 1:00]:

25 jaar geleden in Querétaro

Afgelopen zaterdag was “de dag van het Spaans“. Onderdeel van de viering was de verkiezing van het mooiste woord van de Spaanse taal. De winnaar werd het woord “Querétaro”.

Querétaro is een plaats in Mexico en betekent in het Purépecha taal van de oorspronkelijk bevolking “de plaats van de grote rotsen”. Het mooiste Spaanse woord is dus eigenlijk helemaal geen Spaans woord. Dat is op zijn minst opmerkelijk (en dan ook nog eens een plaatsnaam; bij Scrabble is dat volgens mij tegen de regels).

Opmerkelijk is het ook dat verkiezing plaatsvond precies 25 jaar nadat in datzelfde Querétaro Spanje tegen Denemarken moest spelen in de achtste finale van het WK van 1986. Het Danish Dynamite van Michael Laudrup (“wij zijn het Brazilië van Europa”) was een van de outsiders voor het toernooi, maar in het Estadio la Coregidora in Qerétaro(!) werd het dankzij vier goals van Emilio Butragueño 5-1 voor Spanje.

Als Spaans voetbalfan was deze wedstrijd 20 jaar lang een van de weinige hoogtepunten waarop ik kon teren. Samen met het halen van de finale van het EK in 1984 (ook na winst op Denemarken) en de, hier in Nederland welbekende, 12-1 tegen Malta. Verder was er weinig om blij van te worden (de gewonnen EK van 1964 was ver voor mijn geboorte). Vier dagen later onderstreepte de traditionele uitschakeling in de kwartfinales dit nog eens.

Het lijstje van hoogtepunten is, tot mijn grote vreugde, de afgelopen jaren flink gegroeid dankzij de winst in Euro 2008 en Zuid-Afrika 2010 (deze laatste weer welbekend in Nederland).

En hoewel al deze weelde de overwinning uit 1986 degradeert van hoogtepunt tot niet meer dan een leuke anekdote, zal ik altijd met veel plezier blijven denken aan Querétaro. En dan niet alleen omdat het zo’n mooi “Spaans” woord is.